Вобраз Бандароўны

Паэма «Бандароўна» была напісана ў 1913 годзе. Яна ўзнікла, як сцвярджаў паэт, у выніку вывучэння вуснай народнай творчасці. Паэта зачаравалі казкі, песні і ўспаміны пра незвычайную дзяўчыну, якая здолела супрацьстаяць магутнаму пану і нават атрымала маральную перамогу. Гэты вобраз настолькі захапіў Купалу, што паэт зрабіў дзяўчыну галоўнай гераіняй свайго твора і праз гэты вобраз паказаў пратэст беларускага народа супраць свайго беспраўнага становішча.

У аснове паэмы «Бандароўна» ляжыць канфлікт — непрымірымая барацьба дзвюх сіл, сутыкненне прыгнечаных і прыгнятальнікаў. Прадстаўніком тыраніі з'яўляецца пан Патоцкі. У вобразе Бандароўны паэт уславіў гераіню з народа.

Гераіня паэмы — збіральны вобраз, носьбіт сапраўднай свабоды духу.
Ужо апісваючы знешнасць гераіні, паэт стварае вобраз дзяўчыны, роўнай якой па прыгажосці няма ў свеце:

Хараства такога ў свеце
Не было, не будзе;
Аб ёй людзі гаварылі,
Як аб нейкім цудзе.

Паэт параўноўвае губы дзяўчыны з малінай, твар — з лілеяй, з зоркамі — вочы. I косы яе падобны на косы сонца. I ўся яна падобна на казачную гераіню:

Рост высокі, стан павабны,
Ўся, як цень, павеўна,
Як ідзе яна, бывала, —
Набок каралеўна.

Але гераіня прываблівае людзей не толькі сваёй чароўнай прыгажосцю, але і багатым духоўным светам. Яна — носьбіт маральных законаў свайго народа. I таму становіцца дачкой не толькі «слаўнага Бандарэнкі» з месца Берасцейку, але і дачкой усяго народа. Калі трэба было яе ратаваць ад тырана, людзі называюць яе «донькай» і вучаць:

Уцякай жа за пагодай,
Донька маладая,
Покі дзень засвеціць ясны,
Покі сіл хапае!

Бандароўна адчувае падтрымку свайго народа, і гэта дапамагае ёй выстаяць у паядынку з панам Патоцкім.
Лепшыя рысы гераіні: чалавечая годнасць, сіла духу, дзявочы гонар — праяўляюцца, калі служкі панскія «прыцягнулі Бандароўну к пану ў свяцёлку».
Перад тыранам стаіць не спалоханае дзяўчо, а гераіня — смелая, перакананая ў сваёй праваце, упэўненая ў падтрымцы народа. Яе нельга спакусіць, нельга запалохаць, нельга прымусіць.
Пакрыўджаная абразлівай прапановай, Бандароўна з пачуццём годнасці адказвае пану Патоцкаму:

Не такую, ясны пане,
Бачыш прад сабою,
Што захоча чэсць і славу
Прадаваць з табою.

Упэўненасць гераіне прыдае ўсведамленне таго, што за ёю праўда і яе народ:

Дужы ты сваім багаццем,
А я сілы большай —
За мной праўда і народ мой,
За табой жа — грошы.

Гераіня робіць свой выбар, адмовіўшы пану, заяўляе:

Пі, гуляй з сваёй раўнёю,
Покі ваша сіла, —
Бандароўне больш да твару
Чымся ты — магіла.

Гераіня не памылілася ў сваім народзе. «Весць» аб смерці Бандароўны пранеслася па ўсёй краіне. Людзі прыйшлі правесці сваю слаўную дачку, якая прыняла пакутніцкую смерць за ўвесь народ:

Налажылась донька наша
За ўсіх галавою.

I нават загінуўшы, гераіня перамагае, бо яе смерць скалыхнула Украіну, падняла народ на барацьбу супраць прыгнятальнікаў.
У сваёй паэме «Бандароўна» Янка Купала прыходзіць да філасофскага абагульнення — у барацьбе пакрыўджаных з крыўдзіцелямі перамагае не багацце, не тыран, а народ, які ўвасабляе гераіня, з яго высакародствам і чыстым сумленнем.

Нужен реферат, сочинение, конспект? Тогда сохрани - » Вобраз Бандароўны . Готовые домашние задания!

Предыдущий реферат из данного раздела: Вобраз Паўлінкі

Следующее сочинение из данной рубрики: Паэтычнае асэнсаванне беларускіх легенд у творчасці А. Міцкевіча

Спасибо что посетили сайт Uznaem-kak.ru! Готовое сочинение на тему:
Вобраз Бандароўны.